Alle berichten van pinotAJ

Selectie 60: Zenato, Ripassa (375 ml)

De Ripassa van Zenato heb ik al eens, maar dan als hele fles, aangeboden. De beschrijving kan je lezen bij selectie #16 van 4 december 2017. In het kort is de Ripassa het kleine broertje van de topwijn Amarone. Bij Zenato, een echte Italiaanse topproducent, wordt de Ripassa gemaakt van een mix van de gewone basiswijn Valpolicella en de kostbare Amarone. De Ripassa heeft een aroma van gekonfijt fruit en kruiden (kruidnagel). Een stevige body, milde zuren, zachte tannines en een lange afdronk. Past goed bij wild en gegrild en gebraden vlees.

De reden om van deze wijn nu een halfje aan te bieden is dat er van verschillende kanten gevraagd is om ook eens halve flessen aan te bieden. Dat is gemakkelijk als niet iedereen rood of niet iedereen wit drinkt. Een hele fles is dan vaak eigenlijk te groot om open te maken en je blijft altijd met restjes zitten, die dan eigenlijk weer vrij snel moeten worden opgedronken.

Voor deze ronde had ik om maar eens even te proeven twee halfjes uitgekozen, een witte en een rode Bergerac. Dat is mij slecht bekomen. De witte had kurk en de rode was niet veel zaaks. Toen heb ik maar besloten om eerst deze oude bekende Ripassa aan te bieden. Als dit wat wordt, ga ik ook op zoek naar een goed halfje wit.

De Ripassa is niet goedkoop, als hele fles niet en als kleintje dan natuurlijk al helemaal niet. Maar dan heb je wel wat bijzonders.

Selectie 59: Home run, Zinfandel

Zinfandel is een Amerikaanse wijn / druif met een verhaal. Zinfandel of Zin zoals de Amerikanen zeggen is dé puur Amerikaanse, in dit geval Californische, druif. Komt nergens anders voor. Helaas kwam men er in de jaren ’60 achter dat Zin toch wel erg leek op de Primitivo uit de hak van Italië en op de Plavac Mali uit Kroätie. Na lang DNA-onderzoek is vastgesteld dat Zin en Primitivo hetzelfde zijn en er een verwantschap bestaat met Plavac Mali. Niks puur Amerikaanse druif, maar gewoon meegenomen door immigranten.

Uit nieuwsgierigheid heb ik de Primitivo en de Zinfandel naast elkaar geproefd. Het lijkt inderdaad sterk op elkaar, maar er is toch verschil. Hier manifesteert zich het verschil in klimaat, bodem en uiteindelijk ook de wijnmaker. Wij konden eigenlijk maar moeilijk kiezen. Het is allebei lekker, maar de Italiaanse variant is iets meer “wijn” en de Amerikaanse smaakt iets meer richting Hero vruchtensap. Uiteindelijk heb ik, na vele tegenstrijdige opvattingen van mijn familie en de daarom extra ingeschakelde buurman, toch zelf maar gekozen. En wel op het laatst, tijdens het schrijven van dit stukje, met twee proefglazen voor me, heb ik uiteindelijk voor de Zinfandel gekozen.

De nu afgevallen Primitivo ligt qua gebied en smaak dichtbij de NegroAmaro, die ik al eens heb geselecteerd: dezelfde zondoorstoofde zachtheid. De Zinfandel is toch eigenlijk iets heel anders. Een merkwaardige combinatie van klein rood fruit (aardbeien, kersen) en een afdronk waarin ineens een totaal andere smaak naar voren komt, namelijk van kaneel, tabak en leer. Een wijn met twee gezichten, dus best wel apart. Daarnaast is het natuurlijk gewoon leuk een Amerikaanse wijn in het assortiment te hebben. De Italiaanse Primitivo kan altijd nog.

Bij het proeven noteerden we: partywijn, rood voor beginners, Hero cerise, sangria, iets vanille. Kortom – je begrijpt – veel fruit, zachte tannines en zoals gezegd een aparte afdronk. Maar pas op, hoe vriendelijk ook, de wijn heeft 14% alcohol; limonade is echt wat anders.

Over de wijnmaker en wat de producent van de smaak vindt, kan ik eigenlijk niets vinden. Alleen maar beschrijvingen die volgens mij absoluut niet kloppen. Je zal het met mijn proefaantekeningen moeten doen. Eén tip nog: ‘s zomers zou je deze wijn voor het drinken kunnen koelen.

Selectie 58: Franschhoek Cellar, Chenin Blanc

Chenin Blanc heb je in vele soorten en maten, van droog tot mierzoet. In Frankrijk staat de Chenin Blanc druif langs de oevers van de Loire. Ik kan me herinneren dat we deze wijn vroeger zelf heel vaak dronken onder de herkomstnaam Vouvray. Vouvray is een lieflijk plaatsje net naast het grote en drukke Tours. Intussen lijkt het wel of de wijn Vouvray van de aardbodem is verdwenen. Het wordt nauwelijks meer aangeboden, terwijl de druif Chenin Blanc toch vaak geprezen wordt om de brede culinaire inzetmogelijkheden. Nou jammer dan, we wijken wel uit naar Zuid-Afrika, waar ieder zichzelf respecterend wijnhuis wel een Chenin Blanc in zijn assortiment heeft.

Ik ben uitgekomen bij de wijn genaamd La Cotte Mill van Franschhoek Cellar. La Cotte Mill verwijst naar een van de oude molens, die ooit als landmarks voor het gebied golden. Bij het proeven vonden wij het een prettige, frisse voorjaarswijn. Licht en droog, niet al te zuur, niet al te veel alcohol. De wijn ruikt naar ananas, perzik en zachte appel en heeft een licht bittertje in de afdronk. Dit laatste maakt dat het goed is om het te drinken met een hapje erbij of bij de maaltijd. Wat combinatiemogelijkheden betreft verwijs ik naar het etiket. Daar worden genoemd: sushi, fisherman’s pie, gebraden kip en kalfsschnitzel.

Het dorp Franschhoek (provincie West-Kaap, zo’n 75 kilometer ten Oosten van Kaapstad gelegen) is een van de oudste Zuid-Afrikaanse dorpen en heeft rond de 17.000 inwoners. Het is van oorsprong een vestigingsplaats van Hugenoten. Midden in het omringende wijngebied is het wijnhuis Franschhoek Cellar te vinden. Sinds 1945 maakt dit wijnhuis – oorspronkelijk opgericht als coöperatie, nu particulier bezit – de mooiste wijnen. In de loop der tijd is Franschhoek Cellar uitgegroeid tot een wereldspeler. In 1984 persten ze al meer dan twaalfduizend ton druiven. De grote stap heeft het wijnhuis gemaakt door in 2007 Stephan Joubert als hoofd wijnmaker aan te stellen. Hij voegde veel ervaring toe aan het wijnhuis.

Selectie 57: Intruso, Monastrell Joven

Ook deze rode wijn had ik al eerder geselecteerd voor de september ’20 ronde. Ik heb toen de Gran Passaia voor laten gaan, maar deze wijn van Intruso is eigenlijk net zo lekker, alleen wat zwaarder van karakter. De wijn is gemaakt van de Monastrell-druif, een van oorsprong Spaanse druif, maar die in toenemende mate ook in Frankrijk wordt aangeplant. In Frankrijk heet deze druif Mourvèdre en is heel wat populairder dan de Spaanse Monastrell.

In Frankrijk wordt de Mourvèdre gebruikt in combinatie met Grenache en Syrah, dit leidt tot de zogenaamde GSM-wijnen uit de Pays d’Oc. Ook wordt de druif solo als Mouvèdre aangeboden in de vorm van de beroemde Bandol wijnen (rood en rosé). Voor een goede Bandol betaal je tegenwoordig al gauw tussen 18 en 40 euro; ook voor de rosé. Gelukkig is de Spaanse variant wat prettiger geprijsd.

De Monastrell die ik heb uitgekozen is jong (Joven) en heeft dus nog een fruitig karakter en heeft geen of beperkte houtlagering gehad. De geur is van bessenfruit / bramen, qua smaak komt er iets droppigs / laurier naar boven. De wijn heeft een licht zoetje en zachte tannines. Maar pas op, het gaat hier wel over 14,5% alcohol. De afdronk is lang te noemen. De smaak past bij gerechten met eend, paddenstoel en lamsvlees en gerechten met kruiden zoals tijm en rozemarijn.

De Intruso wijnen worden gemaakt in de wijnstreek Jumilla. Deze streek ligt een beetje landinwaarts tussen Alicante en Murcia. De wijngaarden liggen op een hoogte van 700 tot 850 meter op een zanderige en kalkstenen bodem. De bodem is stenig aan de oppervlakte en bevat weinig voedingsstoffen, maar heeft een geweldige opslagcapaciteit voor water. Het is het koninkrijk van de Monastrell, een druif die zich thuis voelt in deze regio. De gebruikte Monastrell wijnstokken voor deze wijn zijn 40 jaar oud.

Selectie 56: Weinhaus Steffen, Weissburgunder

Deze wijn ben ik tegengekomen toen ik de wijn selecteerde voor de septemberronde van vorig jaar. Lekker, maar omdat het toen nog behoorlijk zomerde, heb ik besloten een tijdje met deze wijn te wachten. Het is een Weissburgunder uit de Moezelstreek (ten oosten van de steden Luxembourg en Trier), uit Trittenheim. Weissburgunder is hetzelfde als de wat zuidelijker in de Elzas verbouwde Pinot Blanc, de aspergewijn.

De wijn is bleekgeel, maar toch vol van smaak. Het is een makkelijk drinkbare, droge en zachte wijn, die ruikt naar honing. De fabrikant geeft als smaken aan: appel, kweepeer, zwarte kers en peer. Die appel en die peer, daar kan ik me wel in vinden. De wijn is goed te combineren met asperges (maar daar moet nog even op gewacht worden), met zachte kazen, met kip en met vis.

Weinhaus Steffen werd in 1794 opgericht door de ‘Steffen Schmitt’ familie in Trittenheim, een dorpje in de Moezelvallei. Het huis bestaat dus al even. Volgens bronnen is er na 1945 hard gewerkt door de broers Johann en Peter Steffen om het bedrijf uit te breiden (in de paar jaar daarvoor hadden zij waarschijnlijk andere zaken aan hun hoofd). Met meer dan 200 jaar geschiedenis is dit familiebedrijf nu een gevestigde naam in de wijnwereld.