Selectie 52: Cielo e Terra, Rosso Toscana, Gran Passaia

Bij het selecteren van de wijn voor september heeft bij mij een rol gespeeld dat ik dit jaar mijn jaarlijkse septemberreisje naar Italië moet missen. Al mijmerend over groene heuvels bedacht ik mij dat ik nog nooit een wijn van de Sangiovese druif heb aangeboden. En dat terwijl heel Italië er vol mee staat en ik dat toch wel een erg lekkere druivensoort vind. Denk aan benamingen als Chianti, Brunello, Rosso di Montalcino en je ruikt en proeft het kersenfruit.

Op zoek naar Sangiovese kwam ik uit bij de Rosso Toscana van de producent Cielo e Terra, genaamd Gran Passaia. Dat Passaia verwijst naar het indrogen van druiven, alvorens te vergisten, zoals ook bij bijvoorbeeld Amarone gebeurt.

De wijn heeft een dieprode kleur, wat Italianen Grenato (granaat) noemen. Hij ruikt licht zoetig naar noga en Engels drop (maar dit zijn geen wijntermen). De tannines zijn zacht, de zuren zijn mild en de wijn is licht zoetig en heeft de kenmerkende kersensmaak. Nou, als je wil mijmeren over Italië dan ben je bij deze wijn aan het goede adres. Ik krijg onmiddellijk beelden van buiten eten, dampende pizza’s en mooie nazomers.

De fles is een verhaal apart; zelden zo’n zware fles gehad. Dit wordt gedaan om de kwaliteit van de wijn te onderstrepen, maar dat is in dit geval eigenlijk niet nodig. Ik vind hem zo ook wel goed.

De producent Cielo e Terra is opgericht in 1908 door wijnboeren uit de Veneto-streek. Door het grote volume kan een constante kwaliteit en een prettige prijs worden gegarandeerd.

Selectie 51: Domaine du Colombier, Muscadet sur Lie

De R zit weer in de maand dus heb ik met een schuin oog gekeken naar wijn voor bij mosselen. Heel lang niet meer aan gedacht en heel lang niet meer gedronken is de Muscadet. Vroeger struikelde je er over, tegenwoordig is de Muscadet een beetje uit beeld geraakt. Het werd een beetje gezien als vlakke en non-descripte wijn. Bij het proeven kwam ik er achter dat dat onterecht is, dan wel dat ik een toevallig een goede te pakken had.

Muscadet komt uit het Loire-gebied, maar dan dichtbij de kust, bij Nantes. West-Frankrijk dus, net onder Bretagne. De ligging bij de Atlantische kust brengt mensen er toe de wijn een ziltig karakter toe te schrijven. Iets wat ik in eerste instantie niet direct geroken heb, maar toch … met een beetje suggestie erbij, kan je je verbeelden dat je de oceaan ruikt. Daarmee wordt het natuurlijk gelijk een wijn voor bij fruits de mer. Deze Muscadet heeft de aanduiding Sur Lie, wat betekent dat hij enkele maanden is gerijpt op de laag dode gistcellen die na de vergisting ontstaat. Dit geeft extra smaak en diepgang aan de wijn. Volgens Nicolaas Klei zijn er goede en matige Muscadets. De goede kunnen lang bewaard worden. Maar wat heb je daaraan als hij zo lekker is dat je hem gelijk wil opdrinken. Want geloof me, dit is een goede.

Bij het proeven noteerden wij een bleek- tot goudgele kleur, geurend naar appel en vooruit … de zee. De wijn heeft best veel smaak en is zeker niet vlak en steviger dan je mag verwachten. Inderdaad een lekkere frisse wijn bij oesters of mosselen, maar ook zo goed te drinken.

De wijn is gemaakt door Jean-Yves Bretaudeau, eigenaar van Domaine du Colombier. Volgens mij niet veel over te zeggen, maar ik gun u het marketing Frans van meneer zelf:

Fin 1996, j’ai repris la succession de mon père, tradition familiale depuis quatre générations. Le Domaine est signataire de la Charte des Vignerons Indépendants de France depuis plus de 30 ans, car nous voulons que notre métier de vigneron conserve les vraies valeurs de notre savoir-faire, tout en répondant aux exigences de la nature. Notre domaine reconnu HAUTE VALEUR ENVIRONNEMENTALE. Cette certification de culture raisonnée, évalue notre savoir-faire en matière de respect du territoire en préservant un écosystème naturel. Notre volonté première est de satisfaire notre clientèle et de garder de vraies relations humaines à travers notre beau métier de vigneron, alliant la convivialité et la gastronomie dans ce nouveau millénaire… Notre Passion c’est d’unir l’innovation et la tradition dans notre chai.

Selectie 50: Gris de Gris Rosé, Dune

Deze wijn kwam in mijn proefpakketje van rosé’s met name door de interessante naam. Volgens mijn wijnleverancier worden daar sloten van verkocht. Na het proeven kan ik me daar wel wat bij voorstellen.

Allereerst over de naam. Een vin gris is een wijn die gemaakt wordt van lichtgekleurde blauwe druiven. In dit geval Grenache en Carignan. De naam Gris de Gris (dat is dus dubbelop) is geloof ik een beetje een overdrijving, al moet ik zeggen dat deze wijn inderdaad wel heel weinig kleur heeft.

De wijn is van de Cave Cooperative Sabledoc uit Zuid-Frankrijk, meer precies uit de Camargue, vlakbij Aigues-Mortes. Omdat een cave cooperative meestal geen aanbeveling voor de kwaliteit is, staat de toevoeging cooperative niet op het etiket. Slim gedaan, want de kwaliteit is inderdaad beter dan je van een coöoperatie mag verwachten. Als wijnnaam is gekozen voor Dune. Dat verwijst naar de zandgrond waarop de wijn wordt verbouwd. Door de zandgrond zijn de wijnstokken nooit aangetast door de druifluis, wat in Europa vrij uniek is.

Bij het proeven noteerden wij een zeer bleekroze kleur; een gebrek aan kleur, dat zich zeker niet vertaalt in een gebrek aan smaak. De geur is snoepjesachtig. Volgens de wijnmaker ruikt hij naar siroop van witte perziken en mandarijnen. Ik ben zo vrij dat wat vergezocht te vinden. De wijn is zacht en elegant van smaak en heeft een zoete aandronk en een frisse afdronk. Het is een verkwikkende wijn, die het goed zal doen in de komende warme zomermaanden.

Selectie 49: Rioja Blanco van Real Agrado

Deze wijn heb ik aan mijn pakketje te proeven wijnen toegevoegd na enig aandringen van mijn wijnleverancier. Dit, terwijl ik toch al een prima witte Rioja in mijn assortiment heb zitten, de Rioja Blanco van Baron de Ley. Bij een witte Rioja verwacht je eigenlijk een wat vollere wijn met dominante houtopvoeding en de bijbehorende smaak. De wijn van Baron de Ley wijkt daarvan gelukkig in gunstige zin af en deze Rioja van Real Agrado (Viñedos de Alfaro) voldoet zelfs totaal niet aan de verwachting. Integendeel, het is een frisse zomerse wijn, zonder merkbare houtopvoeding. Gelukkig kan je dus nog wel eens verrast worden.

Wij vonden het een chique, lichte, evenwichtige en echt zomerse wijn met een bloemige en snoeperige geur, een bijna witte kleur en een ingetogen smaak met een behoorlijk lange afdronk. De wijn is gemaakt van 100% Viura, de druif die je ook vaak tegenkomt in wijnen uit de Rueda-streek. Bij Alfaro zijn de wijnstokken al behoorlijk oud, wat tot een hogere smaakconcentratie leidt. De wijngaarden liggen op 600 meter hoogte, voldoende om een zekere frisheid in de wijn te krijgen. De wijn beschikt over het Vegan-friendly certificaat.

Lekker bij een visje, een zeebaars of een sardientje van de barbecue, een kreeft (maar dat eten wij niet dagelijks) of gegrilde groenten (al ben ik zelf niet zo’n groenteliefhebber). Ik ben van plan het gewoon voor het lekker te gaan drinken.

De wijngaard is aangeplant in 1974. De wijngaarden liggen op klei/kalkgrond op 600 meter hoogte in het zuiden van Rioja-Oriental en beslaan in totaal zo’n honderd hectare voor rood en wit. De witte druiven worden met de hand geplukt in de vroege ochtend om oxidatie tegen te gaan en worden op lage temperatuur vergist in roestvrijstalen vergistingstanks. Bij Alfaro wordt uitsluitend met eigen druiven gewerkt. Dit geeft goede controle over de kwaliteit.

Selectie 48: Pinot Noir van La Villette

Tot mijn verbazing maakt er nog geen Pinot Noir deel uit van mijn assortiment. Dit is lange tijd mijn favoriete wijn geweest. Ten eerste, omdat hij op examens en blindproeverijen altijd makkelijk te herkennen is aan zijn doorschijnende rode kleur. Ten tweede, omdat Pinot Noir gewoon hartstikke lekker is. Rode Bourgogne is altijd van de druif Pinot Noir gemaakt en daar begint een klein probleempje. In de loop der jaren is de rode Bourgogne steeds duurder en steeds zuurder geworden. Zo zeer, dat de lol er voor mij wel van af is. Gelukkig zijn er alternatieven. Duitsland komt met prima Spätburgunders (dit is ook Pinot Noir) en ook in Italië, Nieuw Zeeland en in andere delen van Frankrijk wordt nu Pinot Noir verbouwd.

Dus ben ik op zoek gegaan naar een “drinkable and affordable” Pinot Noir. Duitsland valt helaas wegens de prijs al snel af. Tijdens mijn recente wijnreis naar Duitsland kreeg ik in het Ahrdal, waar vanouds Spätburgunder vandaan komt, twee heerlijke Spätburgunders te proeven. De instapwijn voor de aanbiedingsprijs van € 20,- en de topwijn voor € 58,- de fles. Lekker, maar te gortig. Ook Nieuw Zeeland zit al snel rond de € 15,- de fles.

Resteren Italië en Zuid-Frankrijk. Dit is een lange inleiding om te verhullen dat ik uiteindelijk gewoon weer bij de ons vertrouwde La Villette ben uitgekomen. Het lijkt wel of ik er aandelen in heb, maar de Pinot Noir van La Villette is een feestje om te drinken en nog betaalbaar ook. Misschien ga ik inderdaad wel aandelen kopen, want La Villette weet wel hoe je lekkere wijn moet maken.

Deze Pinot heeft een zoete aandronk en de kenmerkende kersen / pruimengeur. De tannines zijn zacht en de zuren mild. Misschien deze dagen licht gekoeld drinken (een graad of 16). Pinot Noir gaat goed bij Boeuf Bourguignon en bij zomergerechten zoals stamppot van boerenkool, patrijs en wildpaté ;-). Niet getreurd, ik drink het bij alles.

Over de wijnmaker ga ik niks meer vertellen, omdat ik dat eerder al heb beschreven bij de Chardonnay en de Rosé van La Villette.