Tagarchief: Spanje

Selectie 73: Alba Martín, Albariño

Voor een witte wijn met een fris zomers karakter heb ik gezocht in Portugal en Spanje langs de Atlantische kust. Door het zeeklimaat komen hier de frisse, zogenaamde “cool climate” wijnen vandaan. Uit Portugal is er de Vinho Verde en uit Spanje de Albariño. We proefden een Vinho Verde en twee verschillende Albariños. De Vinho Verde viel af als weliswaar licht en sprankelend, maar toch te weinig serieus. Van de twee Albariños selecteerden wij de wijn van Alba Martín. Deze komt van een wijngaard uit de stal van Martin Codax. Dit wijnhuis produceert al jaren Albariños van topkwaliteit.

De wijn komt uit de streek Rias Baixes net boven de grens van Portugal, aan de kust. De wijn is mooi goudgeel van kleur en ruikt duidelijk naar wit fruit (appel/peer). De smaak is droog, intens en met milde zuren. De afdronk blijft lang hangen. De wijn is met een alcoholpercentage van 12,5% niet te zwaar.

De wijn is lekker om zo, ook buiten, te drinken, maar een hapje erbij komt goed van pas. Wij denken dat de wijn goed past bij tapas, zeevruchten, krab en garnalen en dat de wijn zelfs voldoende body heeft om overeind te blijven bij Aziatische gerechten.

De Albariño is wat duur voor mijn doen, maar gegeven de kwaliteit en het huidige prijsniveau een meer dan voldoende prijs/plezierverhouding.

Selectie 69: Pago de Cirsus, Chardonnay

Om op de hoogte te blijven lees ik af en toe wijngidsen. Iemand moet het immers doen. Maar – je gelooft het niet – ik doe het ook nog voor mijn plezier. Ik las de Wijngids Spanje van Sander de Vaan, een leuk boek waarin de meeste Spaanse wijngebieden (17 stuks) worden beschreven en per wijngebied een paar van de betere wijnhuizen en wijnen. Door deze gids ben ik onder andere aan een fantastische Sherry gekomen (de Manzanilla van La Gitana, te koop bij de Gouden Ton), waar ik je verder niet mee zal lastigvallen, omdat niemand meer Sherry drinkt.

Tot mijn verbazing kwam ik een ons bekend wijnhuis tegen bij de beschrijving van het gebied Navarra, namelijk Pago de Cirsus. Daarvan heb ik eerder de rode Oak Aged aangeboden, een lekkere doordrinker. Sander de Vaan schrijft bij Navarra het volgende:

Ook Lekker. Pago de Cirsus ligt in de Ebrovallei, in het zuiden van Navarra. In een continentaal microklimaat, bewerkt men 136 ha met o.a. Garnacha, Tempranillo, Merlot, Syrah en Chardonnay. Van deze laatste variëteit maakt men een heerlijke blanco met tropisch fruit, zoals mango en ananas.

Wat moet ik hier nog aan toevoegen. Uiteraard heb ik snel een fles in huis gehaald en geproefd. Ik moet Sander de Vaan alweer gelijk geven: echt een lekkere wijn. Mijn medeproevers hadden niet eens door dat het een Chardonnay was. Dit omdat het een uitzonderlijk frisse wijn is. Wel een stevige body, maar toch heel makkelijk drinkbaar en zeker geen logge houtgedomineerde Chardonnay. Een nadeel is dat dronkenschap op de loer ligt; smaakt naar meer, maar ongemerkt toch 14% alcohol. Gelukkig komen we daar na een tijdje wel overheen.

Opmerkelijk zijn de heerlijke geur en de lange afdronk. De wijn combineert uiteraard goed met vette vis, gevogelte en wit vlees. Een aanrader lijkt mij de combinatie met een kaasplankje. Je kan het natuurlijk ook direct uit de fles wegklokken als er even niemand kijkt.

Selectie 57: Intruso, Monastrell Joven

Ook deze rode wijn had ik al eerder geselecteerd voor de september ’20 ronde. Ik heb toen de Gran Passaia voor laten gaan, maar deze wijn van Intruso is eigenlijk net zo lekker, alleen wat zwaarder van karakter. De wijn is gemaakt van de Monastrell-druif, een van oorsprong Spaanse druif, maar die in toenemende mate ook in Frankrijk wordt aangeplant. In Frankrijk heet deze druif Mourvèdre en is heel wat populairder dan de Spaanse Monastrell.

In Frankrijk wordt de Mourvèdre gebruikt in combinatie met Grenache en Syrah, dit leidt tot de zogenaamde GSM-wijnen uit de Pays d’Oc. Ook wordt de druif solo als Mouvèdre aangeboden in de vorm van de beroemde Bandol wijnen (rood en rosé). Voor een goede Bandol betaal je tegenwoordig al gauw tussen 18 en 40 euro; ook voor de rosé. Gelukkig is de Spaanse variant wat prettiger geprijsd.

De Monastrell die ik heb uitgekozen is jong (Joven) en heeft dus nog een fruitig karakter en heeft geen of beperkte houtlagering gehad. De geur is van bessenfruit / bramen, qua smaak komt er iets droppigs / laurier naar boven. De wijn heeft een licht zoetje en zachte tannines. Maar pas op, het gaat hier wel over 14,5% alcohol. De afdronk is lang te noemen. De smaak past bij gerechten met eend, paddenstoel en lamsvlees en gerechten met kruiden zoals tijm en rozemarijn.

De Intruso wijnen worden gemaakt in de wijnstreek Jumilla. Deze streek ligt een beetje landinwaarts tussen Alicante en Murcia. De wijngaarden liggen op een hoogte van 700 tot 850 meter op een zanderige en kalkstenen bodem. De bodem is stenig aan de oppervlakte en bevat weinig voedingsstoffen, maar heeft een geweldige opslagcapaciteit voor water. Het is het koninkrijk van de Monastrell, een druif die zich thuis voelt in deze regio. De gebruikte Monastrell wijnstokken voor deze wijn zijn 40 jaar oud.

Selectie 49: Rioja Blanco van Real Agrado

Deze wijn heb ik aan mijn pakketje te proeven wijnen toegevoegd na enig aandringen van mijn wijnleverancier. Dit, terwijl ik toch al een prima witte Rioja in mijn assortiment heb zitten, de Rioja Blanco van Baron de Ley. Bij een witte Rioja verwacht je eigenlijk een wat vollere wijn met dominante houtopvoeding en de bijbehorende smaak. De wijn van Baron de Ley wijkt daarvan gelukkig in gunstige zin af en deze Rioja van Real Agrado (Viñedos de Alfaro) voldoet zelfs totaal niet aan de verwachting. Integendeel, het is een frisse zomerse wijn, zonder merkbare houtopvoeding. Gelukkig kan je dus nog wel eens verrast worden.

Wij vonden het een chique, lichte, evenwichtige en echt zomerse wijn met een bloemige en snoeperige geur, een bijna witte kleur en een ingetogen smaak met een behoorlijk lange afdronk. De wijn is gemaakt van 100% Viura, de druif die je ook vaak tegenkomt in wijnen uit de Rueda-streek. Bij Alfaro zijn de wijnstokken al behoorlijk oud, wat tot een hogere smaakconcentratie leidt. De wijngaarden liggen op 600 meter hoogte, voldoende om een zekere frisheid in de wijn te krijgen. De wijn beschikt over het Vegan-friendly certificaat.

Lekker bij een visje, een zeebaars of een sardientje van de barbecue, een kreeft (maar dat eten wij niet dagelijks) of gegrilde groenten (al ben ik zelf niet zo’n groenteliefhebber). Ik ben van plan het gewoon voor het lekker te gaan drinken.

De wijngaard is aangeplant in 1974. De wijngaarden liggen op klei/kalkgrond op 600 meter hoogte in het zuiden van Rioja-Oriental en beslaan in totaal zo’n honderd hectare voor rood en wit. De witte druiven worden met de hand geplukt in de vroege ochtend om oxidatie tegen te gaan en worden op lage temperatuur vergist in roestvrijstalen vergistingstanks. Bij Alfaro wordt uitsluitend met eigen druiven gewerkt. Dit geeft goede controle over de kwaliteit.

Selectie 42: Ribera del Duero van Bardos

Ook bij de rode wijn heb ik dit keer niet beknibbeld. Op reis in Noord-Portugal langs de Douro ontdekte ik de Douro-wijn van Ramos Pinto. Een geweldige wijn, beter nog (maar ook een stukje duurder) dan de Douro van Crasto van mijn vorige selectie. Na lang zoeken eindelijk in Nederland gevonden, maar het leek toch erg veel op de vorige Douro. Ik geef het dan ook alleen maar mee als tip, mocht je er eens tegenaan lopen. In dezelfde sfeer blijvend, vond ik uiteindelijk een Spaanse Douro. Die heet daar Ribera del Duero.

Een Spaanse Ribera del Duero heeft een heel ander karakter dat de Portugese Douro wijnen. Het klimaat is anders en de gebruikte druivensoorten zijn anders. De wijn die ik heb gevonden is gemaakt van Tempranillo, wat het maakt tot een echte wijn-wijn.

De Romántica van Bardos (wat een fijne naam alleen al) is een crianza, tussen jong (joven) en gerijpt (reserva) in. Dit betekent 14 maanden houtlagering op Frans eiken, maar nog wel voldoende fruit om nog wijn te proeven. Bij het proeven noteerden we een stevige geur, een intense smaak (donker fruit) en een behoorlijke body. Aardig wat tannine, maar zeker niet vervelend en milde zuren. De afdronk is tamelijk lang. Volgens zoonlief en mede-proever Sjoerd is dit een wijn waar je vrolijk van wordt. En als die vrolijk wordt wil dat heel wat zeggen.

Omdat wij altijd nogal kort zijn in onze beschrijving, citeer ik maar weer wat ik zoal vind bij anderen: “De Crianza maakt al indruk met het donkere granaatrood en paarse reflexen. Bovendien inspireert de intense, verleidelijke geur van rijpe bramen, bosbessen en zwarte kersen, vergezeld door ceder, tabak, zoethout en kruiden. In de mond is de Romántica sappig, met geconcentreerd fruit, dat doordrongen is van een fijne zuurgraad, terwijl de zijdeachtige, gepolijste tannines een elegant kader vormen. De wijnboeren van Bodegas de Bardos hebben een buitengewoon sensuele Ribera del Duero in de fles gevuld, waarin niet alleen het uiterlijk inspireert, maar vooral de elegante algehele compositie. Een wijn voor romantische uren? Absoluut! Een tempranillo die goed past bij langzaam gestoofde lamsbout, Ibérico of gegrilde zwaardvis. Een klassieker is deze tempranillo in combinatie met gerijpte manchego.” Niets meer aan toe voegen, behalve een omschrijving van de afdronk die ik je niet wil onthouden: “een aangename afdronk van zwart fruit en kreupelhout.” Wie wil dat nou niet.