Selectie 47: Picpoul de Pinet van Domaine de Félines

Picpoul is een witte druif, Pinet is een plaatsje in Zuid-Frankrijk. Met Picpoul de Pinet werd ik lekker gemaakt tijdens de vinologen-opleiding. De docent voor Zuid-Frankrijk vertelde likkebaardend hoe hij naar de Middellandse zeekust reed en daar dan direct aan de plaatselijke boulevard van Pinet neerstreek om mosselen of oesters te eten met een flesje Picpoul de Pinet. Nu ik deze wijn heb geselecteerd, moest ik natuurlijk eerst het verhaal checken.

Pinet (tussen Montpellier en Béziers) ligt helaas niet aan de kust, maar in het binnenland. Wel vlakbij de Middellandse Zee, maar eigenlijk eerder vlakbij de lagune Etang de Thau. Deze lagune is tamelijk groot, 75 vierkante km. Er worden mosselen en oesters gekweekt. Dat dan weer wel.

Pinet heeft geen boulevard. Dus het verhaal wordt wat wankel. Gelukkig hebben zowel het nabijgelegen plaatsje Mèze aan het Etang de Thau, als het plaatsje Sète aan de Middellandse Zee wel boulevards met restaurantjes. Daar zal de schranspartij dan wel hebben plaatsgevonden.

De Picpoul de Pinet is een geurige en frisse witte wijn. Ruikt naar wit fruit (appel / peer), is licht en droog en smaakt zacht, lichtvoetig en neutraal. Heeft een lichte tinteling op de tong. Past inderdaad goed bij schaal- en schelpdieren, maar ook bij gamba´s, gegrilde vis, asperges en alles waarin citroen of limoen zit. Kaasfondue lijkt mij ook goed kunnen. Ook buiten in het zonnetje is het een fijne kameraad om bij je te hebben. Mijn mede-proevers op anderhalve meter afstand vonden het een beschaafde wijn. Hoef ik niets meer aan toe te voegen.

De wijn komt van Domaine de Félines. Dit domein is sinds 1983 in handen van de familie Jourdan, die kwaliteit, fruit en elegantie nastreeft. Het domein ligt aan de oevers van het Etang de Thau. De bodem bestaat hier uit kalkhoudende klei en de wijnstokken profiteren er van een verkoelende zeewind.

Selectie 45 en 46: Ruby en Tawny Port van Niepoort

Volgens mij hoort een goede Port bij mijn assortiment. Daarom wil ik de standaard Portwijnen van Niepoort graag toevoegen aan mijn selecties. Eerst even ter uitleg: een Portwijn is een rode Dourowijn, die wordt versterkt met brandewijn. Het alcohol percentage is daardoor hoger dan van gewone wijn. Bij Niepoort heeft de Port 19,5% tot 20% alcohol. Niet weinig, daarom zijn Portglazen ook wat kleiner dan wijnglazen.

Over de Port van Niepoort kan ik niet zo veel zeggen. Iedereen heeft zo zijn eigen favoriete Portmerk en voor mijn smaak is dat Niepoort.

Een Ruby Port wordt gemaakt op z’n fruit. Bij hele goede oogsten in een bepaald jaar worden zogenaamde vintages op de markt gebracht. Dit zijn Ruby Portwijnen die door hun hoge oogstkwaliteit nog eindeloos op de fles kunnen  doorrijpen. Een gewone Ruby, zoals ik die nu aanbied, wordt samengesteld uit de oogsten van meerdere jaren en kan je eigenlijk maar beter gelijk opdrinken. Het fruitige karakter gaat immers, anders dan bij een vintage, op den duur verloren. Ruby’s omschrijf ik qua smaak altijd als vloeibare jam.

                                                          Selectie 45: Ruby

Een Tawny Port rijpt op het vat en heeft daardoor een taanachtige (enigszins verbruinde) kleur. In het vat komt de wijn namelijk in contact met zuurstof, waardoor oxidatie plaatsvindt (net zoals een geschilde appel verbruint). De smaak is minder fruitig en meer gerijpt; vloeibare rozijnen. Het is een kwestie van smaak waar je de voorkeur aan geeft, een Ruby of een Tawny. Bij twijfel is het devies: beide proberen.

                                                        Selectie 46: Tawny

Niepoort is gevestigd in Vila Nova de Gaia, gelegen aan de Douro tegenover Porto. Niepoort is door de Nederlander Eduard Kebe in 1842 opgericht. In 1847 trad Franciscus Marius van der Niepoort toe als zakenpartner. Omdat Kebe niet lang daarna overleed kwam het Porthuis in volledig eigendom van de familie Van der Niepoort. De tegenwoordige (sinds 2012) wijnmaker is Dirk van der Niepoort (1964) en daarmee is de 5e generatie aan het bewind.

Selectie 44: Syrah van Paul Mas

Omdat de door mij in eerste instantie bedachte rode Sangiovese wijnen uit Italië een beetje tegenvielen, ben ik uitgeweken naar de ons vertrouwde wijnmaker uit Frankrijk, Paul Mas. Van Paul Mas bood ik eerder aan een rode Grenache Noir, een Rosé de Syrah en een witte Viognier/Sauvignon Blanc. Allemaal goed en zeker niet te duur. Nu koos ik voor de Syrah, diezelfde druif waarvan zijn Rosé is gemaakt. Syrah is wat mij betreft altijd lekker. De druif geeft stevige, maar toch elegante wijnen met veel geur en smaak. Nou daar ben ik wel voor te porren.

Bij het proeven ontdekten we in de geur donker fruit en zo hoort het ook. Het is een vlezige wijn die goed past bij rood vlees. Een biefstuk-, BBQ- en borrelwijn waaraan alles klopt.

Ik ga maar niet meer vertellen dat Paul Mas een hele grote speler in Zuid-Frankrijk is. Dat is allemaal terug te lezen in mijn beschrijvingen van de eerder aangeboden wijnen van onze vriend Paul.

Selectie 43: Lugana van Biscardo

Lugana is een witte wijn uit een heel klein gebiedje ten Zuiden van het Garda-meer. Heeft dus niets te maken met Lugano, een plaats in het Zuiden van Zwitserland. Je ziet de Lugana’s niet veel, maar als ze in een Italiaans restaurant op de kaart staan, kan ik het nooit laten een glas, of als er meer liefhebbers zijn, een fles te bestellen. De Lugana is gemaakt van de Trebbiano-druif, zoals heel veel witte wijnen in Italië. Vaak zijn deze wijnen nogal vlak van smaak, maar de Trebbiano uit Lugana heeft echt een onderscheidende smaak. Sommigen beweren – ik kan het niet controleren –  dat het hier eigenlijk een andere druivensoort betreft dan de gangbare Trebbiano. Ze noemen de druif Turbiana.

De Lugana is strak droog en heel fris van smaak en heeft voor Italiaanse begrippen veel smaak. Het aardige bij het proeven was, dat zowel mijn mede-proevers als ik, spontaan gerechten begonnen op te noemen waar deze wijn lekker bij zou zijn. Ik heb het snel opgeschreven: bij de borrel, bij antipasti (zoals vleeswaren en olijven), bij risotto en bij grote garnalen.

De wijnmaker is Biscardo. Het bedrijf is opgericht in 1878 door Terence Biscardo. Vandaag de dag geven de broers Maurizio en Martino Biscardo leiding aan het traditionele familiebedrijf. De wijnen van Biscardo staan bekend om hun gevaarlijke drinkbaarheid en uitstekende prijs-kwaliteitverhouding. Deze Biscardo Lugana is hier een goed voorbeeld van.

De wijngaarden van de Biscardo Lugana bevinden zich op een krijt-klei bodem, ontstaan ​​in de post-ijstijd. De bodem heeft een hoge concentratie kalk, met een grote hoeveelheid rotsen en stenen; heel geschikt voor de productie van hoogwaardige witte wijnen. De kalk maakt immers droge en mineralige wijnen mogelijk.

De wijn wordt door Biscardo “Moreno Bianco” genoemd. Ik kan het niet vertalen, maar wie weet gaat het hier om witte (eind)morenen, wat goed zou kunnen als er sprake is van een ijstijd en van kalk. Alleen de gedachte de ijstijd maakt de wijn voor mij al aantrekkelijk in dit warme tijdperk.

Selectie 42: Ribera del Duero van Bardos

Ook bij de rode wijn heb ik dit keer niet beknibbeld. Op reis in Noord-Portugal langs de Douro ontdekte ik de Douro-wijn van Ramos Pinto. Een geweldige wijn, beter nog (maar ook een stukje duurder) dan de Douro van Crasto van mijn vorige selectie. Na lang zoeken eindelijk in Nederland gevonden, maar het leek toch erg veel op de vorige Douro. Ik geef het dan ook alleen maar mee als tip, mocht je er eens tegenaan lopen. In dezelfde sfeer blijvend, vond ik uiteindelijk een Spaanse Douro. Die heet daar Ribera del Duero.

Een Spaanse Ribera del Duero heeft een heel ander karakter dat de Portugese Douro wijnen. Het klimaat is anders en de gebruikte druivensoorten zijn anders. De wijn die ik heb gevonden is gemaakt van Tempranillo, wat het maakt tot een echte wijn-wijn.

De Romántica van Bardos (wat een fijne naam alleen al) is een crianza, tussen jong (joven) en gerijpt (reserva) in. Dit betekent 14 maanden houtlagering op Frans eiken, maar nog wel voldoende fruit om nog wijn te proeven. Bij het proeven noteerden we een stevige geur, een intense smaak (donker fruit) en een behoorlijke body. Aardig wat tannine, maar zeker niet vervelend en milde zuren. De afdronk is tamelijk lang. Volgens zoonlief en mede-proever Sjoerd is dit een wijn waar je vrolijk van wordt. En als die vrolijk wordt wil dat heel wat zeggen.

Omdat wij altijd nogal kort zijn in onze beschrijving, citeer ik maar weer wat ik zoal vind bij anderen: “De Crianza maakt al indruk met het donkere granaatrood en paarse reflexen. Bovendien inspireert de intense, verleidelijke geur van rijpe bramen, bosbessen en zwarte kersen, vergezeld door ceder, tabak, zoethout en kruiden. In de mond is de Romántica sappig, met geconcentreerd fruit, dat doordrongen is van een fijne zuurgraad, terwijl de zijdeachtige, gepolijste tannines een elegant kader vormen. De wijnboeren van Bodegas de Bardos hebben een buitengewoon sensuele Ribera del Duero in de fles gevuld, waarin niet alleen het uiterlijk inspireert, maar vooral de elegante algehele compositie. Een wijn voor romantische uren? Absoluut! Een tempranillo die goed past bij langzaam gestoofde lamsbout, Ibérico of gegrilde zwaardvis. Een klassieker is deze tempranillo in combinatie met gerijpte manchego.” Niets meer aan toe voegen, behalve een omschrijving van de afdronk die ik je niet wil onthouden: “een aangename afdronk van zwart fruit en kreupelhout.” Wie wil dat nou niet.